Allebei de materialen hebben een plek. Wat volgt is de vergelijking, zonder de marketing van beide kanten.

Wat het eigenlijk is

Echt leer is dierenhuid, gelooid zodat hij niet vergaat. Het meeste jassenleer is chroom gelooid (snel, soepel, de norm in de sector) of plantaardig gelooid (trager, steviger, veroudert met meer karakter).

Imitatieleer betekent bijna altijd polyurethaan (pu) op een textieldrager. Oudere varianten op pvc-basis zijn stugger en tegenwoordig zeldzamer in mode. Nieuwere plantaardige alternatieven — deels van cactus, appel of mycelium — werken doorgaans nog steeds met een polymeerbindmiddel en een drager.

Duurzaamheid

Hier lopen de materialen het duidelijkst uiteen.

Leer is door en door een vezelstructuur. Buigt het, dan bewegen de vezels langs elkaar; schuurt het, dan zie je een spoor aan de oppervlakte van een materiaal dat eronder hetzelfde is.

Imitatieleer is een coating die aan een drager vastzit. Buigt die keer op keer bij de elleboog of langs de rits, dan barst de coating uiteindelijk — en eenmaal gebarsten is er niets meer aan te doen: hij laat los van de drager en bladdert af.

In de praktijk: een goed gemaakte leren jas die af en toe gevoed wordt, gaat decennia mee. Een pu-jas die regelmatig gedragen wordt, vertoont doorgaans binnen drie tot vijf jaar barstjes.

Gevoel en uiterlijk

Nieuw imitatieleer kan er heel overtuigend uitzien, en het beste voelt echt prettig aan. Wat het niet kan, is veranderen. Leer wordt zachter, donkerder en krijgt glans waar het aangeraakt wordt; imitatieleer ziet er op dag één het best uit.

Daar staat tegenover dat imitatieleer gelijkmatig is — geen verschillen tussen huiden, geen natuurlijke sporen — en dat vinden sommigen prettiger.

Gewicht en warmte

Imitatieleer is meestal lichter en minder ademend. Leer ademt in zekere mate en dempt temperatuur goed, en dat is deels waarom het over een breed scala aan omstandigheden werkt.

Repareerbaarheid

Een leren jas kun je opnieuw verven, opnieuw voeren, van een nieuwe rits voorzien en op de naden bijwerken. Leerreparatie is een gevestigd vak.

Gebarsten imitatieleer is niet zinvol te repareren. De jas wordt vervangen.

Onderhoud

Leer moet af en toe gevoed worden, beschermd blijven tegen langdurige directe warmte en aan de lucht drogen als het nat wordt. Imitatieleer vraagt minder — een vochtige doek — maar is niet terug te halen zodra het uit elkaar begint te vallen.

Milieubelasting

Dit is het deel waar een eerlijke vergelijking het moeilijkst is, en waar de meeste beweringen van beide kanten te ver gaan.

Leer is een bijproduct van de vleesindustrie, dus een deel van de voetafdruk komt uit de veehouderij. Chroomlooien gebruikt chemicaliën die een fatsoenlijke afvalwaterbehandeling vragen; slecht gereguleerde looierijen zijn een echt milieuprobleem. Plantaardig looien gaat trager en werkt met plantaardige looistoffen, maar is niet automatisch schoon.

Imitatieleer is grotendeels kunststof uit aardolie. Het vermijdt veehouderij en looien volledig, maar het laat microplastics los en breekt niet af. Een imitatiejas die in tien jaar drie keer vervangen wordt, heeft een andere voetafdruk dan een jas die tien jaar gedragen wordt.

De best te verdedigen uitspraak is de saaiste: de jas met de kleinste impact is de jas die je lang draagt. Levensduur weegt zwaarder dan de materiaalkeuze, welke kant je ook op redeneert.

We gaan je niet vertellen dat leer een duurzaam materiaal is. We vertellen je wel dat een jas die gebouwd is om vijftien jaar mee te gaan beter is dan drie die elk vijf jaar meegaan, en dat is de maatstaf waarnaar we bouwen.

Hoe je ze uit elkaar houdt

  • De nerf. De nerf van echt leer is onregelmatig en varieert over een paneel. Imitatieleer herhaalt zich.
  • De randen. Kijk in een zak of naar een gesneden rand. Imitatieleer laat een textieldrager zien; leer laat een vezelige, suède-achtige onderkant zien.
  • Het gevoel. Leer neemt de warmte van je hand binnen enkele seconden over. Imitatieleer blijft langer koel.
  • De geur. Leer heeft een herkenbare, licht zoete geur. Imitatieleer ruikt vaag naar plastic, of naar niets.
  • Het etiket. In de EU mag een materiaal dat geen leer is niet als leer omschreven worden. "Lederlook", "pu" en "vegan leer" betekenen allemaal imitatie.